De mensen
Programmaleider PBG en LINKMaurice van de Mortel
Maurice van de Mortel is in 1965 geboren in Brabant. Hij studeerde Rechten in Nijmegen.
Hij begon in 1991 als beleidsmedewerker bij het ministerie van Justitie.
De laatste jaren was hij adviseur bij de Raad voor de rechtspraak (strategie en organisatieontwikkeling).
Sinds 1 februari 2008 is Maurice programmaleider bij Publiek Domein met bijzondere aandacht voor het Rijk.
mr. M.W.M. (Maurice) van de Mortel MPA (Boxmeer, 1965)
Maurice van de Mortel ging na zijn studie in Den Haag werken bij het Ministerie van Justitie.
Zijn denken over het openbaar bestuur heeft een impuls gekregen door de opleiding tot Master of Public Administration bij de Nederlandse School voor Openbaar Bestuur (1997-1999). In het werk is het accent de laatste jaren komen te liggen op de mens in een (steeds) veranderende organisatie. Maurice is in contact gekomen met Publiek Domein toen hij zelf het LINK-traject volgde (2004-2005). Op 1 februari 2008 is Maurice begonnen als programmaleider bij Publiek Domein met de rijksoverheid als eerste aandachtsgebied. Zijn focus ligt op de verwevenheid van professionele ontwikkeling en organisatie ontwikkeling, bestuurskracht en de bestuurlijk-politieke verhoudingen.
Maurice van de Mortel studeerde rechten in Nijmegen. In 1991 ging hij bij de Directie Vreemdelingenzaken werken van het Ministerie van Justitie. De voorloper van de huidige Immigratie en Naturalisatiedienst. In de daarop volgende jaren leerde hij in verschillende rollen de Haagse wereld grondig kennen. Een hectisch bestaan, maar ook een fantastische leerschool. Overleg met VNG en IPO, interdepartementaal overleg, de Ministerraad, politieke advisering, kamerdebatten, de Algemene Rekenkamer, Brussel, Genève, Sarajevo, Addis Abeba en Ter Apel. Na de start als beslissingsambtenaar werd Maurice al snel beleidsadviseur en adjunct-secretaris van een hoog ambtelijk voorportaal van de Ministerraad. Vervolgens heeft hij zich een aantal jaren bezig gehouden met de organisatie van de vreemdelingenketen om eind 1998 te eindigen als coördinator voor de terugkeer van uitgeprocedeerde vreemdelingen naar het land van herkomst.
Eind 1998 heeft Maurice de overstap gemaakt naar de Rechtspraak die op dat moment grote veranderingen doormaakte. Hij was als adviseur nauw betrokken bij het Programma Versterking Rechterlijke Organisatie (PVRO) en bij de start van de Raad voor de rechtspraak op 1 januari 2002. Het boeiende van de Rechtspraak is natuurlijk dat het een organisatie is gebaseerd op onafhankelijkheid van rechters en gerechten. Het organiseren van onafhankelijkheid lijkt een tegenstelling, maar bleek juist een goede leerschool te zijn voor doorleefde verandering. Zonder hiërarchie blijkt het dan al snel te gaan over betrekken, inspireren en verleiden om zelf te gaan bewegen. Toen de Raad op 1 januari 2002 als nieuwe entiteit van start ging werd Maurice verantwoordelijk voor de bestuurlijke verhoudingen tussen Raad en Ministerie en tussen Raad en gerechten, voor de ontwikkeling van een meerjarige strategie en de organisatie ontwikkeling in brede zin. Hij begeleidde projecten en projectleiders en is ook medewerkers gaan coachen. Hij heeft binnen de Raad een interactieve werkwijze ontwikkeld en was als procesbegeleider bij tal van trajecten binnen de Rechtspraak betrokken. Ten slotte heeft hij vanuit de Rechtspraak een omvangrijk evaluatieprogramma gecoördineerd waarin door een onafhankelijke commissie de modernisering van de Rechtspraak werd geëvalueerd (en positief beoordeeld).
Maurice laat zich voor zijn werk graag inspireren door muziek, literatuur, films, kunst (niet te modern) en de natuur (met rugzak en tent). Eigenlijk wil hij in Berlijn wonen.
Ik ben goed in het leggen van contact en eigenwijs meedenken.
Kunst, literatuur en films geven mij inspiratie en richting in het werk.
Ik erger mij aan onbeschoft gedrag en gebrek aan respect.
Ik ben trouw aan mezelf; mijn eigen ideeën en gevoelens.
Ik kan slecht loslaten.


